zondag 24 april 2016

Daar zijn ze dan!

Het valt nog niet mee om ze op de foto te krijgen, moeders is erg beschermend :)
Drie kuikentjes zijn het geworden. Zijn ze niet schattig?


dinsdag 19 april 2016

Broeds


Zwart kipje was weer eens broeds. Nou heeft dat weinig zin, want ik heb geen haan. Maar een vriendinnetje van een van de kids wel... Dus legden we op 2 april wat - hopelijk - bevruchte Wyandotte-eitjes onder de kip, en sindsdien wachten we vol spanning af...ze neemt haar werk erg serieus, komt haast niet van het nest af, zelfs niet om te eten.  Dat vind ik zelf wel een beetje naar, eerlijk gezegd. Maar ze ziet er nog goed uit, kam is nog mooi rood enzo. Dus die paar dagen zal ze het nog wel redden. Want komend weekend zouden de eieren uit moeten komen! Spannend!

woensdag 13 april 2016

Tijd tekort

De tuin ziet er nog best leeg uit, maar toch zit er al heel wat in de grond. Nu wachten tot het allemaal boven komt, daar worden de foto's ook wat interessanter van 😄

Gelukkig is al wel wat te zien; uien, sjalotten en knoflook staan al mooi in het gelid.

De tuinbonen waren dit jaar zo langzaam dat ik dacht dat ze helemaal niet meer kwamen. Dat was goed mogelijk, want het was een laatste restje zaad van twee kaar terug. Als alternatief heb ik toen kikkererwten (uit de keukenkast) voorgezaaid, gewoon, als experiment. En die gingen als een trein! Ze zijn intussen uitgeplant, en lijken het goed te doen. Nadeel van zaaien uit je keukenvoorraad is, dat je geen soortinformatie hebt. Ik heb dus nog geen idee hoe hoog ze worden, of ze steun nodig hebben, enzovoorts. Maar daar komen we vanzelf achter. Tot nog toe denk ik dat ze vrij laag blijven, want er zitten niet van die grijpdraadjes aan de planten, zoals bij de stokbonen en erwtjes. Maar we gaan het zien, ben heel benieuwd hoe ze het doen in ons klimaat. 

Later bleken de tuinbonen natuurlijk toch op te komen, dus die staan inmiddels ook in de grond.



De paprikas en jalapenos zijn verhuisd naar de koude kas, om plaats te maken onder de lampen. Daar staan nu de opgepotte tomaten, die moeten nog even flink groeien de komende maand. 





zondag 20 maart 2016

Bietencake

Ik wilde al een tijdje bakken met bietjes, maar het kwam er niet zo van. Toen ik echter van de week bietjes had ontdooid, bleken het er meer te zijn dan er in de ovenschaal pasten. Zo kon ik mooi met het restant aan het bakken. In de nieuwsbrief van Mergen Metz (klik voor recept! verder ook een superleuke site trouwens) stond toevallig ook net een recept voor een chocolade-bieten-cake, dus het was al snel duidelijk wat het moest worden. Nadat ik alle hoeveelheden had omgerekend zodat ze pasten bij mijn hoeveelheid bietjes, ging ik aan de slag.
Eerst de bietjes pureren met de chocolade, wow, wat een lekker kleurtje!

Daarna de overige ingredienten erdoor gemixt, en alles in een springvorm gespateld, en deze 40 minuten in de oven gebakken. Het zag er veelbelovend uit, en rook ook prima! En toen wachten tot hij afgekoeld was...

Lekker! Zeker voor herhaling vatbaar


Laat de lente maar komen!



Zonnig overzichtje
De laatste weken liet het weer het wel aardig toe om lekker in de tuin aan de gang te gaan. Zo gezegd, zo gedaan, en nu is de tuin al bijna (op een bed na) klaar voor het voorjaar! Lekker opgeschoten dus.
Maar verder is het nog aan de koude kant, vind ik. Dus met het grote zaaien (en planten) wacht ik nog maar even. Toch zit er al wel het een en ander in de grond, knoflook, uien en sjalotten. Hier en daar vast wat vroege wortels tussen de rijtjes ui.  En spinazie, maar daar heb ik toch maar vlies overheen gedaan, dan kiemt het hopelijk wat sneller.

En onder afdekking, in de vierkante meter bak, heb ik verschillende sla, kolen, en raapstelen voorgezaaid. Die komen nog maar mondjesmaat op, maar ja. De natuur laat zich toch niet opjagen. Het gaat straks allemaal ineens tegelijk, zul je zien.







Kikkererwten
 De voorgezaaide tuinbonen kwamen maar niet boven, dus heb ik daar een alternatief voor gezocht; kikkererwten! Die had ik nog zat in de keukenkast liggen, en die bleken heel snel te kiemen. Met als gevolg dat ik de plantjes inmiddels maar naar de koude kas van Marlous heb gebracht. Binnenshuis is het veel te warm voor ze. Mooie sierlijke plantjes zijn het he!

Weet je dat kikkererwten helemaal geen erwten (pisum) of bonen (phaeseolus)zijn?  Het is een ander lid van de vlinderbloemigen-familie,  Cicer Arietinum. Ik ben heel benieuwd of ze het een beetje gaan doen, in ons klimaat.

En nu zag ik vanmorgen dat de tuinbonen toch alsnog boven beginnen te komen. Ik denkt dat ze  in een soort winterslaap lagen. Ik hoop maar dat ik straks genoeg plaats heb voor al die plantjes :). De kikkererwten moeten het hele seizoen blijven staan, want die oogst je als droogbonen. 




Paprika/s opgepot

Thuis heb ik ook nog het nodige staan, de paprika's en jalapenos zijn inmiddels opgepot.

De binnen voorgezaaide kolen en sla zijn ook bijna aan oppotten toe, en daarna kunnen ze ook naar de koude kas, verder groeien. 

De aardappels liggen in de bijkeuken voor te kiemen, weer Texla's en Arielle, die bevielen goed, vorig jaar. Die kunnen dan begin april de grond in. Ik ben er wel klaar voor... 




donderdag 4 februari 2016

Langzaam opstarten



Aardpeer-oogst
Intussen is het alweer februari geworden, en begint het zo zachtjes aan te kriebelen om weer in de tuin aan de gang te gaan. De eerste zaaisels zijn al gedaan, paprika's, pepers en zomerprei. Er staat nog niets boven, maar het begin is gemaakt. Gisteren was het even heel erg lekker weer, dus heb ik de mouwen opgestroopt om een deel van de aardperen te oogsten. vorig jaar had ik niet alles uit de grond gehaald, met als gevolg dat ik dit jaar echt een enorme oogst heb.... Het doel is om nu wel alles op te graven, en maar een paar knolletjes te her-planten. Want zeg nou zelf, hoe vaak eet je ze nou eigenlijk? 

Het viel me laatst wel op dat aardperen vaker aangeboden worden.AH, Jumbo en zelfs Lidl heeft ze liggen. En wel tegen een prijs die mij doet vermoeden dat er vette winst op wordt gemaakt: drie euro per pond ofzo! En dat voor een onkruid wat het op elke grond goed doet, geen speciale bemesting of becherming nodig heeft, en per gepoot knolletje makkelijk 2 tot 3 kilo oogst oplevert.... Een goudmijn! Maar ik geef de mijne gewoon weg aan iedereen die ze lekker vindt of ze eens wil proberen hoor!
 
Ik heb nu ongeveer een derde deel van de knollen opgegraven, en de rest moet er deze maand eigenlijk ook nog uit, voordat ze weer gaan uitlopen. Gelukkig heb ik wat nieuwe recepten gevonden, waaronder eentje voor aardpeer-pickles. Dus we kunnen weer experimenteren. 

zaterdag 28 november 2015

oca's en kweeperen

Nu het even een nacht echt gevroren heeft, hebben de oca's het ook begeven. Stonden ze vorige week nog vrolijk groen in het bed, nu liggen de planten geel en slap op de grond. Tijd om te kijken wat er te oogsten valt, dus.
Ik heb maar 2 plantjes opgegraven, de rest komt later van de week wel. Mooie rood-met-witte knolletjes zitten eraan, vrolijk wordt je daar van. Ze zijn glad en glimmend, en je schudt de meeste grond er zo af. De rest is met een keer afspoelen ook weg. Van 2 planten had ik ongeveer 400 gram knolletjes. Aangezien ze vrij laat gepoot zijn, denk ik dat de opbrengst groter zal zijn als ze het hele seizoen kunnen groeien. 

oca's met honing en balsamico
Thuis heb ik meteen een receptje opgezocht, waarbij ik er achter kwam dat deze knolletjes heel populair zijn down under, en daar zelfs "New Zealand yams"  worden genoemd. Zo leer je elke dag weer wat. Afijn, receptjes doorgebladerd, en besloten ze eenvoudig te roosteren met honing en een beetje balsamico-azijn. Beetje peper en zout en olijfolie erbij, omscheppen, en 35 minuutjes in de oven. Het knalroze gaat er helaas wel af tijdens het bakken, ze houden een beetje de kleur van bacon. En de smaak... raar. Beetje zoetig, notig, en dan ineens zuur! Dat zal dan dat oxaalzuur zijn (oxalis tuberosa). Het schijnt dat dat zure er wat af gaat als de knollen een paar dagen hebben gelegen. Niet weer zo snel klaarmaken dus! Of misschien valt het uit te spoelen door ze een tijdje in water te leggen? Gaan we uitzoeken.
Ondanks de wat vreemde smaak vond ik ze toch erg lekker. Dan moeten ze, als ze minder zuur zijn, dus nog lekkerder smaken!


Bij het browsen kwam ik op deze blog nog meer interessante info tegen over de oca: er zit een stofje in waar Fusarium, een schimmel waar tomaten gevoelig voor zijn, niet tegen kan! Ze zouden het dus goed doen als onderbeplanting bij tomaten. Dat is het experimenteren waard! Het is tenslotte altijd oke om bedden dubbel te benutten, toch?

kweeperenmoes inkoken
Omdat ik toch thuis moest zijn om te wachten op een pakketje en de monteur voor de wasdroger (de beste tijd voor je droger om ermee op te houden is het begin van de winter natuurlijk), besloot ik ook om de kweeperen die ik een tijdje terug van m'n schoonmoeder heb gekregen te verwerken. Ik wilde er Membrillo van maken(eigenlijk Dulce de membrillo, want volgens mij betekent membrillo gewoon kweepeer), spaanse kweepeergelei, zover ingedikt dat het "vast" wordt. Lekker bij pittige kaas, als borrelhapje. Maar om de gelei zover in te dikken, moet je er natuurlijk heeeeel lang bij blijven en regelmatig roeren. Mooi klusje voor vandaag dus. Eerst de peren gewassen, zodat het dons eraf was. toen de klokhuizen verwijderd (wat een rotklus, die dingen zijn keihard!), en de stukken met schil en al gaargekookt in een pan water. Iets meer dan 45 minuten, duurde dat. Daarna heb ik de stukken wat af laten koelen, en er een fijne puree van gemaakt. De puree aangevuld met de helft van het gewicht aan suiker, en in de slowcooker gekieperd. En toen regelmatig geroerd, zodat het gelijkmatig inkookte. In de slowcooker gaat het kookproces zowiezo gelijkmatiger dan op het fornuis, dus ik kon er gelukkig wel bij weglopen. Want het duurt lang...

Tijdens het inkoken veranderde de kleur in een roze-rode tint. En toen de boel dan eindelijk mooi ingekookt was, tot het punt dat, wanneer je er met de spatel doorheen ging, het niet meer direct terugvloeide, heb ik de boel in een pate-vorm gespateld om op te laten stijven. Achteraf niet het beste idee,want doordat de vorm vrij hoog was, steef het onderin niet op. Overgelepeld in een lagere schaal, en nu werd het gelukkig wel helemaal stevig. De kleur is nu, nu hij helemaal klaar is, veranderd in dieprood. En het is inderdaad lekker bij iets hartigs, zoals oude kaas. Maar hoe ik ooit een hele kilo van het spul op ga krijgen? Gelukkig is het, in een goed afgesloten doos, heel lang houdbaar.

Conclusie: leuk om een keer te doen, maar ik denk niet dat ik het vaker ga maken.